
Op een rotsblok voor de kust trof ik deze eidereenden aan, de wind trotserend.
Het strand bestaat uit een punt die de zee in loopt. Aan beide kanten klotsen de golven tegen de kant. Vandaag stond er een stevige wind, wat een ruige zee en een aantal kleine zandstormen opleverde. Een groot deel van de duinen heeft weer begroeiing gekregen, maar een deel is nog steeds in beweging!


Hierna zijn we op zoek gegaan naar de kerk in de duinen die grotendeels is verdwenen onder het zand van de duinen. In 1795 werd de kerk gesloten, aangezien het omsingeld was door het migrerende duinzand. De wandeling er naar toe leverde een wat bizar, maar ook weer mooi uitzicht op. De overgebleven toren van deze kerk staat prachtig bij tussen de duinen. Opvallend door zijn kleuren, zeker bij dit heldere weer. Toch lijkt hij als vanzelfsprekend in het landschap te passen.





Geen opmerkingen:
Een reactie posten